Cumhuriyet/ 21 Mayıs 2010
![](https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiGBlEk6Tfa_1ZfptnbSGUpaQrYAHX9Y15TQYsRbZiaHsveXn84DLMcwUjszikU7PL5wLZOp5-8HEY61GLrEoZyMfMs9P8rMZ-eqPVRHV78-Crs4Vzeui-vC1mdpWkn-AME9aUsVJiCHs8C/s400/Congratulations+Album+Cover.jpg)
Bu yıl şu ana kadar çıkan albümler içinde müzikseverleri en çok şaşırtan albüm “Congratulations” oldu.
21. yüzyılın hippileri olarak anılan MGMT ikilisi, üç yıl önce çıkardıkları “Oracular Spectacular” ile, tüm dünyada indie rock dinleyicilerinin kalbini fethetmişti.
Psychedelic pop, retro glam, electro-rock arasında tür geçişlerini başarıyla yansıtan o albüm, melodik şarkılarıyla yılın en sevilen albümlerinden birisiydi.
Ama “Congratulations”, gruptan aynı tarzda yeni bir çalışma bekleyenlerde önce şaşkınlık, sonra da hayal kırıklığı yarattı. O şaşkınlık aşamasını ben de yaşadım; ancak bu hayal kırıklığına dönüşmedi.
MGMT, yeni albümde, müziklerinde daha önce pop adına ne varsa çıkarıp, psychedelic rock unsurlarını öne çıkarmış.
Bunda en önemli etken, albümün prodüktörlüğünü, 80'li yıların ünlü psychedelic rock grubu Spacemen 3'den "Sonic Boom"la (Peter Kember) paylaşmaları.
1960-70’lerin rock müziğinden yansımaların mistik sözlerle donatıldığı albümün kaotik bir havası var. Bazı şarkılar, birkaç farklı türün bütünlüksüz bir şekilde bir araya sıkıştırıldığı izlenimi yaratıyor.
Ama tekrar tekrar dinlendiğinde, "I Found a Whistle", "Siberian Breaks" ve "Brian Eno" gibi şarkılara ısınmak hiç de zor değil.
MGMT, sonuçta popüler beklentileri dikkate almadan, deneysel bir yaklaşımla farklı bir albüm yapmış; radyolarda çalınacak hitler çıkarma amacını gütmemiş. Bence o kadar tutan ilk albümden sonra rotayı değiştirip, yeni bir maceraya atıldıkları için bile tebriği hak ediyorlar.
Albümden yayımlanan ilk single, "Flash Delirium"a çekilen videoyu aşağıda izleyebilirsiniz. Bence bu parça, albüm hakkında tam bir fikir vermiyor. Bu nedenle ilk single olarak seçilmesi kanımca çok da parlak bir fikir olmamış...
_